REFERENTIE: 16035
Raoul Hausmann stelt zijn deelname aan het Fluxus-festival ter discussie
Raoul Hausmann (Wenen (Oostenrijk), 12 juli 1886/1 juli 1971 in Limoges (Frankrijk))Raoul Hausmann was een kunstenaar, schrijver en fotograaf, een van de leidende figuren van de Berlijnse Dada-, die na de Eerste Wereldoorlog de regels van de traditionele kunst ter discussie stelde. Hij is vooral bekend om zijn fotomontages, collages en provocerende werken die kritiek leverden op de maatschappij, de politiek en de media.
Beschrijving : Raoul Hausmann, een vooraanstaand lid van de Dada-beweging en woonachtig in Limoges, ontdekte zijn naam op het programma van het Fluxus Festival in Parijs, zonder dat hij daarover was geraadpleegd. Geïntrigeerd schreef hij naar zijn vriend Camille Bryen, een Franse schilder, dichter en schrijver, een sleutelfiguur in de naoorlogse avant-garde, om diens mening te vragen. Hij was eveneens verbaasd dat Bryens naam uit de definitieve versie van het programma was verdwenen. Hausmann gaf toe niets te weten over de organisatoren, die hij omschreef als…
Lees meerRaoul Hausmann, een vooraanstaand lid van de Dada-beweging, woonde in Limoges en ontdekte tot zijn verbazing dat zijn naam op het programma van het Fluxus Festival in Parijs stond, zonder dat hij daarover was geraadpleegd. Geïntrigeerd schreef hij naar zijn vriend Camille Bryen, een Franse schilder, dichter en schrijver, een sleutelfiguur in de naoorlogse avant-garde, om diens mening te vragen. Hij was ook verbaasd dat Bryens naam uit de definitieve versie van het programma was verdwenen. Hausmann gaf toe niets van de organisatoren af te weten, die hij ironisch genoeg omschreef als "grappenmakers onder de studenten". Hij aarzelde zelfs om hen zijn banden met klankpoëzie toe te vertrouwen, uit angst dat deze nieuwe beweging slechts een oppervlakkige imitatie van Dada was. Deze brief is nu een bewijs van de ambivalente relatie tussen Dada en Fluxus. Terwijl Fluxus de Dadaïstische erfenis claimde, bekeek Hausmann deze nieuwe generatie met voorzichtigheid en scepsis. Dit document legt dus een overgangsmoment vast: het moment waarop een van de grondleggers van de historische avant-garde met afstandelijkheid kijkt naar een beweging die beweert zijn werk voort te zetten, zonder er nog van overtuigd te zijn dat hij de geest ervan werkelijk deelt.
"Mijn lieve Bryen,
Op het gestencilde programma van het FLUXUS-festival in Parijs zag ik uw naam vermeld staan als een van de deelnemers, maar ik kan hem niet vinden op het gedrukte programma. Deze mensen hebben mijn naam daar zonder mijn toestemming op gezet, en ik ben de eerste naam op hun programma. Omdat ik niet zeker weet of ze neo-Dadaïsten zijn of iets anders, en of hun festival überhaupt de moeite waard is om te bezoeken, zou ik het zeer op prijs stellen als u mij de redenen zou kunnen vertellen waarom ik van het programma ben verwijderd, vooral omdat ik niet weet of ik ze mijn tapes wel of niet kan geven. In elk geval ken ik deze heren helemaal niet; het lijken me niets meer dan studenten die een grap uithalen.
Met vriendelijke groeten, Raoul Hausmann
Verminderen 650 €
