In zijn nieuwjaarsgroet wilde Charles de Gaulle zijn zwager Jacques Vendroux bedanken voor zijn onwankelbare steun en politieke bijdragen (hij was van 1945 tot 1973 Gaullistisch parlementslid en van 1959 tot 1969 burgemeester van Calais).
"Mijn beste Jacques, op mijn beurt stuur ik je mijn beste wensen, die, zoals je weet, broederlijk en hartelijk zijn. Sta me toe mijn oprechte dank toe te voegen voor je werk op zoveel gebieden, dat zo perfect aansluit bij wat…
Lees meerTer gelegenheid van de nieuwjaarsgroeten wil Charles de Gaulle zijn zwager Jacques Vendroux bedanken voor zijn trouwe steun en politieke inzet (hij was Gaullistisch parlementslid van 1945 tot 1973 en burgemeester van Calais van 1959 tot 1969).
"Mijn beste Jacques, op mijn beurt stuur ik je mijn beste wensen, die, zoals je weet, broederlijk en hartelijk zijn. Laat me je ook mijn oprechte dank betuigen voor wat je op zoveel gebieden doet, wat zo perfect aansluit bij wat ik zelf probeer te bereiken. Ik heb met grote belangstelling je bericht over Iran en je bericht over 'India' gelezen. De vermoeiende reis die je daarheen hebt ondernomen was zeker de moeite waard. Wees ervan verzekerd, mijn beste Jacques, van mijn hartelijke groeten, waaraan Yvonne de hare toevoegt. Ik schrijf vanuit Cada. Je broer, Charles de Gaulle.".
In 1963 was Jacques Vendroux lid van de Gaullistische fractie in de Nationale Vergadering en trad hij toe tot de Commissie Buitenlandse Zaken. Nog steeds gedreven door debatten over Europa, bracht hij in januari 1963 de afgevaardigden die het Europese beleid van generaal de Gaulle steunden – dat wil zeggen een Europese Unie gebaseerd op nationale onafhankelijkheid – samen in de "Commissie voor Europa", waarvan hij een van de vicevoorzitters was. Hij verzette zich tegen het idee van een supranationaal politiek Europa binnen de Raad van Europa en gaf de voorkeur aan een mogelijke confederatie. Hij was ook vertegenwoordiger in de Europese Parlementaire Vergadering in 1959 en vervolgens, in 1962, de Franse vertegenwoordiger in het Europees Parlement, waar hij vicevoorzitter was. Hij nam deel aan de besprekingen tussen Franse en Duitse parlementariërs. Hij werd hierin aangemoedigd door bondskanselier Konrad Adenauer, die herhaaldelijk zijn belangstelling voor de kwestie uitte, zelfs nadat hij in oktober 1963 de kanselarij had verlaten. Hij bleef hierin trouw aan het Europese beleid van generaal de Gaulle, dat na het mislukken van het Fouchet-plan gebaseerd was op nauwe solidariteit tussen Frankrijk en Duitsland. Net als zijn illustere zwager betreurde hij het dat het federale parlement eenzijdig een preambule had toegevoegd aan de oorspronkelijke tekst van het Verdrag van Élysée, waarin de ondergeschiktheid van Duitsland aan het Atlantische systeem werd vastgelegd
Verminderen
