Jules Michelet besluit zijn artikel over Brunehaut.

"Neem me niet kwalijk, meneer, dat ik u zo lang heb laten wachten op het artikel. Brunehaut. Ik ben afwezig geweest, ik ben ziek geweest, ik heb zieke mensen thuis gehad, en ik heb er nog steeds een paar [...]. Kunt u mij de proefdruk toesturen? Ik stuur u het artikel zoals ik het heb gedicteerd. Het is niet gekopieerd, maar ik geloof dat het leesbaar is geschreven.".