"Mijn beste vriend, je vriendelijke brief heeft me veel verder bereikt dan je je kunt voorstellen, veel verder, vooral vanuit het geliefde Bretagne, dat me twee jaar geleden zo hartelijk heeft verwelkomd. Zoals je ziet, is je arme vriend bijna overleden. Hij was niet veel waard toen hij je met Pasen zag vertrekken. Maar een maand later kreeg hij een ernstige vorm van pleuritis, die zich snel ontwikkelde, toen de zorg van een broer die arts was en een geweldige vrouw hem op het nippertje stopte...
Lees meer"Mijn beste vriend, je vriendelijke brief heeft me veel verder bereikt dan je je kunt voorstellen, veel verder, vooral vanuit het geliefde Bretagne, dat me twee jaar geleden zo hartelijk heeft verwelkomd. Zoals je ziet, is je arme vriend bijna overleden. Hij was niet veel waard toen hij je met Pasen zag vertrekken. Maar een maand later kreeg hij pleuritis, een zeer nare vorm, die hem snel achteruit deed gaan, totdat de zorg van een broer die arts is en een geweldige vrouw hem stopte. Ik was volledig ziek, ernstig ziek, en na twee maanden herstel was ik veroordeeld tot de wateren van de Pyreneeën.".
Geloof me als ik zeg dat ik om strafvermindering heb gevraagd en om de straf van Sint Gildas. Maar mijn onbuigzame rechters wilden me liever in zoet water verdrinken dan in de bittere beek. Dus zie je me hier, tussen twee bergen, grote glazen van de zwavelhoudende bron inschenken: eerlijk gezegd zou ik veel liever jouw cider drinken. Daarna klim ik, de geiten achterna, de omringende rotsen op om dit brouwsel, dat mijn maag van streek maakt, te verteren. Het gevolg is dat ik koliek krijg, allerlei pijntjes en kwaaltjes, min of meer reumatisch, en 's nachts niet kan slapen: maar des te beter, want dat bewijst dat het middel werkt. Eindelijk heeft de dokter net verklaard dat mijn borstkas volledig hersteld is. Het enige wat nog moet genezen is de rest van mijn lichaam, geteisterd door het water, zoals de berghelling door de stortvloed.
Hij wordt vergezeld door mevrouw Ozanam en haar dochter, met wie hij vervolgens van plan is naar Biarritz te gaan om in zee te baden; "daarna word ik voor de hele winter naar het zuiden verbannen". "De wilde schoonheid van de Pic du Midi doet ons de genegenheid die we in Ker Ansker [Keransquer in Quimperlé] en Ker Bertrand hebben achtergelaten niet vergeten. Ik zie met vreugde dat uw landhuis in opstand komt, wordt versierd en volledig waardig wordt voor zijn dame en heer. Ach! Wat hadden we er graag heen willen gaan om de housewarming te vieren met onze vriend Ampère, die perfecte imitator van de Wandelende Jood. We zagen hem bij zijn terugkeer uit Mexico, even voortreffelijk als altijd, maar evenzeer een zwerver als altijd. Ik weet niet waar hij zijn vakantie zal doorbrengen, en hij klaagt er nu al over dat hij de winter in Parijs moet doorbrengen. Maar tegelijkertijd heeft hij me tijdens mijn ziekte de meest ontroerende tederheid betoond [...]. Maar ik zou wel heel dwaas zijn om u aan te sporen dingen te lezen die mijn arme Franciscaanse dichters voorgoed uit uw geheugen zouden wissen. Bedenk integendeel dat het bedelmonniken zijn, en dat ze u niet met rust zullen laten totdat u hen de gunst van een artikel hebt bewezen. Ach! De pen is niet misplaatst voor de De hand die de troffel vasthoudt. Dit zijn de twee instrumenten van de grote beschavingsmeesters. Schreef Karel de Grote zijn capitularia minder toen hij zijn basiliek in Aken bouwde? Om nog maar te zwijgen van het feit dat hij miljoenen Saksen, Longobarden en Saracenen op zijn schouders droeg, terwijl jullie rust alleen verstoord wordt door de drie mooiste kinderen ter wereld [...]".
Vervolgens gaf hij de pen aan mevrouw Ozanam, die de brief van twee pagina's afmaakte en berichtte over de fragiele gezondheid van Frédéric Ozanam, die het volgende jaar zou overlijden.
Gepubliceerd in de Brieven van Frédéric Ozanam, brief nr. LXXXIV (deel 11 van de Complete Werken, 1881, blz. 438-440).
Verminderen
