Een lange wetenschappelijke brief van chemicus Georges-Charles Bartholdi waarin hij zijn experimenten met batterijen beschrijft

Een lange en zeer interessante wetenschappelijke brief van de chemicus Georges-Charles Bartholdi, over de uitvinding van Volta's batterij, het gebruik van tin, zilver en metalen om een ​​vonk te produceren en elektriciteit op te slaan; hij beschrijft zijn pogingen om verschillende batterijen te bouwen.

"Mijnheer! Met groot genoegen ontving ik uw brief van de heer Metzger. Ik grijp deze gelegenheid graag aan om een ​​correspondentie te beginnen met een man die ik zeer hoogacht, die al zoveel heeft bijgedragen aan de vooruitgang van de wetenschap en aan wie zij zulke belangrijke ontdekkingen te danken heeft. Mijn afstand tot de hoofdstad, een zekere mate van isolement en een gebrek aan tijd en middelen weerhouden mij er echter van om wetenschappelijk onderzoek zo uitgebreid te verrichten als ik zou willen, en de waarnemingen die ik met u zou kunnen delen zullen nooit die in uw laboratoria evenaren. Sinds de uitvinding van Volta's batterij heb ik een aanzienlijk aantal experimenten met galvanisme uitgevoerd en deze op verschillende manieren aangepast. Maar aangezien deze experimenten in uw laboratorium waarschijnlijk veel uitgebreider zijn geweest, zal ik u slechts enkele details geven: mijn nieuwste batterij, samengesteld uit 80 stukjes zink, evenveel zilver en fijn doek, gaf een schok die, wanneer bevochtigd in een oplossing van ammoniumnitraat, zo sterk was dat men de schok nauwelijks kon weerstaan, vooral wanneer men de twee uiteinden van de batterij met metalen driehoekjes aanraakte; het leek Voor mij is tin te verkiezen boven verschillende andere metalen. Sommige mensen hebben, na het aanraken van de metalen driehoekjes met zink en zilver, een aanhoudend trillen ervaren in de hand die in contact was met het zilver, maar dit effect is niet algemeen; ik en verschillende anderen hebben het niet ervaren, hoewel we op dezelfde manier te werk gingen [...]". Vervolgens beschrijft hij de sensaties die in de vingers worden gevoeld na dit contact, "die kunnen voortkomen uit de grotere of kleinere dikte van de opperhuid en de gevoeligheid van de huid."

Bartholdi beschrijft zijn methode "om vonken te verkrijgen": "Ik richtte een ijzerdraad van een inch lang, eindigend in een zeer fijne punt, op de rand van een zilveren munt [...]", en beschrijft vervolgens uitvoerig de vervaardiging van andere batterijen (70 stuks zilver en zink, waarbij de hoeveelheden en metalen varieerden). Daarna voegt hij een goudfolie en een zilverfolie toe, enzovoort.

Spannend.