Amédée Thierry werkt aan een boek over kardinaal Granvelle en de monumentale archieven die in Besançon worden bewaard

"Sinds ik u verliet, mijn beste dokter, ben ik zwaar gekweld, vervolgd en uiteindelijk ontslagen. Het is een catastrofe die ik had kunnen verwachten: het is compleet, want ik ben uit het onderwijs verbannen en mag geen lezingen meer geven, noch aan de universiteit, noch privé. Ik ben opnieuw in de verleiding gekomen om mijn toevlucht te zoeken in Genève en me daar te vestigen tot nader order; dat zal ik met moeite doen; dit vervloekte Frankrijk is me zo dierbaar! Maar ik heb eindelijk onafhankelijk werk gevonden waardoor ik hier kan blijven.".

Augustin Thierry lichtte vervolgens zijn nieuwe publicatieproject toe: "U weet dat de beroemde kardinaal Granvelle, minister van Filips II, de drijvende kracht achter de Spaanse politiek [...] uit Besançon kwam. Beschuldigd door zijn kiezers en in ongenade gevallen door zijn meester, verzamelde hij in de laatste jaren van zijn leven de documenten die in zijn ogen zijn integriteit bewezen [...]. Deze verzameling bevat, naast lofredes en persoonlijke verdedigingen, diplomatieke correspondentie met betrekking tot het bestuur van de Nederlanden, de godsdorsoorlogen in Frankrijk, het bestuur van Spanje en de staat Engeland tijdens de regeringen van Maria en Elizabeth. Het omvat 80 foliobanden met onbekende schatten; noch Robertson, noch Hume, noch Schiller [...] hebben er toegang toe gehad, en toch werpt dit materiaal een helder licht op niet alleen vele specifieke gebeurtenissen, maar ook op de 16e eeuw in het algemeen. De stad Besançon, waartoe Granvelles manuscripten behoren, heeft mij toestemming gegeven een selectie te publiceren; en aangezien ik hier zowel een drukker als een boekhandelaar heb gevonden, en zeer goede financiële steun..." termen; ik ben al aan het werk. Deze publicatie, die ik samen met onze geleerde bibliothecaris, de heer Weiss, maak, zal 8 tot 10 octavo-volumes omvatten. Het kader dat we hebben gekozen is een brede bibliografie van de belangrijkste [...]".

Deze publicatie zal nooit het daglicht zien. Een paar dagen later zal de Julirevolutie van 1830 hem rehabiliteren door hem de post van prefect van de Haute-Saône toe te vertrouwen, een functie die hij acht jaar lang bekleedde zonder iets te publiceren.