Aanbestedingsbrief van Grimod de La Reynière aan Mademoiselle Feuchère

Aanzoeksbrief van Grimod de La Reynière, ondertekend met "GDLR", gericht aan Mademoiselle Feuchère, actrice van de Comédie française die hij in Lyon had ontmoet en met wie hij blijkbaar in 1790 trouwde (op 4 september, volgens Gustave Desnoiresterres); in datzelfde jaar, op 14 oktober, werd hun dochter uit dit huwelijk geboren.

Het begin van de brief gaat over haar gezondheid: "Ik heb zojuist, mijn beste vriendin, je zeer dierbare brief van 9 april ontvangen en ik haast me om je te bedanken en erop te antwoorden.".

Ik heb Julien nooit als een geestige man beschouwd, maar dit is wat hij me letterlijk schreef over uw ziekte: "Mevrouw vertelde me dat u geen hoop meer zag als ze u een tijdje niet had geschreven – hoofdpijn hield haar tegen, maar nu is ze beter en doet ze u de groeten." Deze brief, gedateerd 1 april,^deed me geloven dat uw ongesteldheid mild was [...]. Zodra u me zelf details over uw ziekte gaf, moet u uit mijn antwoord hebben kunnen opmaken hoe bezorgd en spijtig ik was dat ik er een grap van had gemaakt. Ik geef meneer Pitt de schuld, die me nog twee antwoorden verschuldigd is, dat hij u er niets over heeft geschreven [...]. Wat u me over uw ziekte vertelt, is daar nauwelijks geschikt voor. Ik zie dat uw onvoorzichtigheid de oorzaak is van uw terugval en dat u te vroeg bent vertrokken, maar vertel me precies wat deze ziekte is; is het een miskraam? Een simpele ontsteking? Pijn in de baarmoeder? Heeft u koorts, hoofdpijn? Vertel het me; u weet dat ik graag alle details over u wil weten. U kunt uw antwoord dicteren aan Mademoiselle^Thévenin […]. Als u eens wist, mijn beste vriendin, hoeveel zorgen en angst ik heb bij de details die u mij vertelt over uw lijden […] Zorg goed voor uzelf, ik smeek u […]. Ik wou dat ik bij u kon zijn om u te dienen en te troosten […]”. Het gesprek draait plotseling om de kwaliteit van stoffen en hun prijs: “Het lijkt erop dat u net zo kieskeurig bent over linnen als over al het andere, en dat u zich nauwelijks bewust bent van de waarde ervan in Lyon […]”.

Dan herstelt hij, wat hem zorgen baart. "Sinds je ziek bent geweest, heb ik geen prettige dromen meer gehad; het dooft mijn verbeelding dag en nacht uit. Maar zodra je beter bent, beloof ik dat ik er weer mee begin. Je nodigt me uit om de laatste droom te vervullen; dat zal ongetwijfeld gebeuren als we samen zijn, want ik zou me nogal gekwetst voelen als je zo onverschillig tegenover me zou zijn dat je me dit advies zou geven met een andere vrouw [...]. Je hebt me zo afgeschrikt van alle vrouwen behalve jou, dat ik denk dat ik het zelfs moeilijk zou vinden om me bij hen een man te voelen, wat nog steeds ver verwijderd zou zijn van een droom waarin ik mezelf als Hercules terugvind. Dus, helaas, het is slechts een droom! Maar ik zal je bij mijn terugkomst vertellen hoe je die droom volledig werkelijkheid kunt laten worden." Hij besluit zijn brief met: "Vaarwel, mijn liefste, ik omhels je teder van alle kanten.".

En de volgende dag voegt hij in een PS toe: "U heeft vast wel een klein stukje van mijn werk, getiteld 'Het verhaal van de tongtruc en de scheur'. Zou u het twee dagen aan Julien willen toevertrouwen? Hij zal er een kopie van laten maken door meneer Fersevale en die direct aan u teruggeven. Ik heb mijn tante beloofd dat ze deze geniale grap zou lezen en wil mijn woord graag nakomen. Julien schrijft me op de 10e dat u er nog steeds wat last van heeft.".